وه چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم

 

شاعری در چشم من میخواند شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله میزد،
در شرار آتش دردی نهانی


نغمه من، همچو آوای نسیم پر شکسته،
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

 

پیش رویم: چهره تلخ زمستان جوانی
پشت سر: آشوب تابستان عشقی ناگهانی
سینه ام: منزلگه اندوه و درد و بد گمانی
کاش چون پاییز بودم، کاش چون پاییز بودم

 

فروغ فرخزاد

...............................

 

پاییز بر شما مبارك